magiran.com: فصلنامه علوم پزشكي مدرس، شماره 24

شماره جديد اين نشريه

سال سيزدهم
شماره 2
(پياپي 26)
تابستان 1389

راهنمای موضوعی نشريات

اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:
1 مصوب پزشکي


	تبليغات

http://www.magiran.com/medj.modares



فصلنامه علوم پزشكي مدرس فصلنامه داراي رتبه علمی - پژوهشی (پزشکي) به زبان فارسي، انگليسي سال دوازدهم، شماره 4 (پياپي 24)، زمستان 1388

	بررسی آثار حفاظتی آنتی‎بادی‎های ضد فلاژلی سودوموناس آئروژینوزا بر عفونت سوختگی ناشی از آن در موش‎های BALB/c صص 1-10 چکيده مشاهده متن [PDF 192KB]
	هدف: سودوموناس آئروژینوزا به‏عنوان یكی از مهم‏ترین عوامل عفونت زخم و سپتی‏سمی در بیماران سوخته محسوب می‏شود. توسعه ایمنی‏درمانی به‏عنوان یكی از راه‏كارهای عملی برای مقابله با این باكتری محسوب می‏شود. فلاژل به‏عنوان یكی از مهم‏ترین عوامل بیماری‏زایی باكتری، نقش مهمی در اتصال، حركت، كموتاكسی و تحریك پاسخ ایمنی با واسطه TLR5 دارد و از این رو به‏عنوان كاندید واكسن مطرح است. تهیه آنتی‏بادی ضد فلاژلین و بررسی آثار حفاظتی آن در مدل موش سوخته هدف اصلی این مطالعه است. مواد و روش‏ها: در مرحله اول آنتی‏ژن‏های فلاژلی توسط اولتراسانتریفوژ تهیه شد. آنتی‏بادی‏های ضد فلاژلی در خرگوش تولید و ناخالصی‏های آن توسط پدیده جذب جدا شد. اختصاصی بودن آنتی‏بادی‏های به‏دست آمده برای آنتی‏ژن‏های فلاژلی توسط آزمون‏های آگلوتیناسیون بررسی شد. پس از تعیین حداقل دوز كشندگی (LD50) از سویه مد نظر، رقت‏های متفاوتی از آنتی‏سرم ضد فلاژلی برای انجام ایمنی‏زایی غیرفعال در موش‏های سوخته تزریق شد. میزان انتشار و پخش باكتری از محل سوختگی با بررسی كمی تعداد باكتری‏ها در پوست و كبد تعیین شد. در این تحقیق علاوه بر سویه ATCC 27853 سودوموناس آئروژینوزا، سویه PA103 و یك ایزوله بالینی نیز برای آزمایش‏های آگلوتیناسیون استفاده شد. نتایج: آنتی‏سرم H توانست در 80 درصد موارد جلوی مرگ و میر موش‏های سوخته شده و چالش شده با سویه ATCC 27853 را بگیرد. همچنین شمارش تعداد باكتری‏های موجود در بافت كبد و پوست نشان داد كه تعداد باكتری‏ها در بافت‏های موش‏های تحت آزمایش در مقایسه با گروه كنترل به‏صورت معنی‏دار كمتر است. نتیجه‏گیری: نتایج این تحقیق نشان داد كه آنتی‏بادی‏های ضد فلاژلی سودوموناس با مهار تهاجم باكتری و اوپسونیزه كردن آن می‏توانند در برابر عفونت ناشی از زخم سوختگی اثر حفاظتی داشته باشد. کليدواژگان: آنتی‏بادی؛ اولتراسانتریفوژ؛ سوختگی؛ سودوموناس آئروژینوزا؛ فلاژل

	بررسی رونوشت‏های HLA-G در سلول‏های تك هسته‏ای خون محیطی افراد سالم و دچار لوپوس و اثر اینترفرون گاما بر مولكول HLA-G صص 11-18 چکيده مشاهده متن [PDF 263KB]
	هدف: این مطالعه بررسی اثر اینترفرون گاما بر بیان رونوشت‏های HLA-G در سلول‏های تك هسته‏ای خون محیطی افراد سالم و مبتلا به بیماری خودایمن لوپوس اریتروماتوز سیستمیك است. مواد و روش‏ها: 20 نمونه خون از افراد دچار بیماری لوپوس اریتروماتوز سیستمیك و 15 نمونه از افراد سالم انتخاب شده و سپس با روش فایكول لایه مربوط به PBMC جداسازی شد. سلول‏های به‏دست آمده در مجاورت اینترفرون گاما به‏مدت 48 ساعت كشت داده شده؛ سپس توسط روش ترایزول، استخراج RNA ازآن سلول‏ها و سپس تبدیل RNA به cDNA و انجام PCR چندگانه با به‏كارگیری همزمان آغازگرهای بتا- اكتین و HLA-G انجام شد. در نهایت محصول حاصل الكتروفورز ارزیابی شد. نتایج: این مطالعه نشان داد كه میزان نسبی رونویسی ژن HLA-G در افراد مبتلا به لوپوس نسبت به افراد طبیعی بالاتر است. از طرف دیگر افزودن اینترفرون گاما/لیپوپلی‏ساكارید روی بیان این مولكول در سطح رونویسی تاثیر می‏گذارد؛ به‏گونه‏ای كه رونویسی ژن HLA-G در سلول‏های تك هسته‏ای خون محیطی افراد سالم و بیمار افزایش می‏یابد (05/0P≤). نتیجه‏گیری: رونویسی ژن HLA-G تحت تاثیر اینترفرون گاما افزایش می‏یابد. این مشاهده با مطالعات قبلی هم‏خوانی دارد. این اثر بر سلول‏های PBMCs طبیعی و بیمار دیده می‏شود. تاثیر اینترفرون گاما/لیپوپلی‏ساكارید در القای رونویسی ژن HLA-G در PBMCs افراد طبیعی بیش از بیمار است؛ با این حال میزان كلی رونویسی در سلول‏های بیمار دچار لوپوس اریتروماتوز سیستمیك بیش از طبیعی است. کليدواژگان: HLA-G؛ اینترفرون گاما؛ بیماری لوپوس اریتروماتوز سیستمیك

	ارزیابی تاثیرات بارگذاری چرخه‏ای بر خواص ساختاری سلول‏های پوششی كشت داده شده صص 19-30 چکيده مشاهده متن [PDF 369KB]
	هدف: اندوتلیوم غشا، نفوذی انتخابی برای انتقال مواد غذایی و سایر اجزای حیاتی به دیواره شریان به‏حساب می‏آید. آسیب به این غشا می‏تواند باعث تغییر در عملكرد زیستی بافت پوششی و در نتیجه عوارض بالینی همانند آترواسكلروسیس شود. پالس فشار خون همواره كشش محیطی بر دیواره عروق اعمال می‏نماید و در نتیجه كشش چرخه‏ای در كنار سایر نیروها نقش مهمی را در خواص و عملكرد سلول‏های پوششی ایفا می‏كند. مطالعات قبلی مؤید تاثیر بارگذاری چرخه‏ای بر فرایند انطباق و بازسازی بافت پوششی بوده‏اند. این تحقیق به بررسی خواص ساختاری سلول‏های پوششی كشت داده شده تحت بارگذاری كششی تك محوره می‏پردازد. مواد و روش‏ها: سلول‏های پوششی وریدی بند ناف انسان تهیه شده از بانك سلولی ایران (NCBI-C554) روی غشای سیلیكونی كشت داده شده و در دستگاه كشش چرخه‏ای در زمان‏های 2، 4، 6 و 8 ساعت با دامنه 10 درصد و فركانس 1 هرتز بارگذاری و سپس خواص ویسكوالاستیك سلول‏های پوششی با استفاده از روش میكروپیپت آزمایش شدند. نتایج: نتایج نشان‏دهنده افزایش در بخش الاستیك سلول‏ها (E) در اثر بارگذاری چرخه‏ای كششی است كه به سخت شدن سلول می‏انجامد. همچنین نتایج نشان‏دهنده افزایش اولیه در ضریب ویسكوزیته و سپس كاهش این پارامتر در ساعات بعدی بارگذاری است. نتیجه‏گیری: مطالعات قبلی بیانگر ایجاد فیبرهای تنش در اثر تجمع و افزایش رشته‏های اكتین در سلول‏های پوششی پس از بارگذاری كششی چرخه‏ای هستند. از آن‏جا كه خواص ساختاری و مكانیكی سلول‏های پوششی وابسته به رشته‏های اكتین است، نتابج این تحقیق نشان‏دهنده افزایش سفتی مكانیكی در سلول‏های پوششی در اثر بارگذاری چرخه‏ای از طریق ایجاد فیبرهای تنش است. کليدواژگان: بارگذاری چرخه‏ای كششی؛ خواص مكانیكی؛ سلول پوششی

	شناسایی بافت‏های موشی بیان‏كننده پروتئین Opticin صص 31-38 چکيده مشاهده متن [PDF 188KB]
	هدف: توالی های غنی از لوسین (LRR) ناحیه تشخیصی مولكول است كه در پروتئین‏هایی كه با نقش‏هایی مانند اتصال سلول، انتقال علامت، ترمیم DNA و پردازش RNA دارند، یافت می شود. اوپتیسین یكی از اعضای این خانواده است. بیان mRNA‏‏ی اوپتیسین موشی در چشم، قلب، مغز، بیضه، تیروئید و اپیدیدیم با روش Dot Blot Hybridization شناسایی شده است. در تحقیق حاضر بیان اوپتیسین در سطح mRNA و پروتئین به‏وسیله دو آنتی‏بادی مونوكلونال تولید شده علیه پپتیدهای اوپتیسین انسانی (كه در تحقیق دیگری تولید شده بود)، بررسی شد. ساختار اوپتیسین انسانی و موشی با این روش مطالعه شد. مواد و روش ها: بافت‏های موشی از جمله، كلیه، بیضه، كبد، ریه، قلب، مغز، ماهیچه اسكلتی، طحال و چشم جدا شدد. بیان اوپتیسین در سطوح mRNA و پروتئین به‏ترتیب با روش‏‏های RT-PCR و وسترن بلات بررسی شد. نتایج: بررسی PCR نشان داد كه mRNA‏‏ی اوپتیسین در همه بافت‏های مطالعه شده به استثنای ریه بیان می شود؛ ولی پروتئین اوپتیسین در همه بافت‏های بررسی شده، شناسایی شد. نتیجه‏گیری: بیان پروتئین در بافت‏های بالغ موش، نشان می دهد كه اعمالی به‏جز نقش شناخته شده آن در تنظیم فیبروژنوسیس كلاژن زجاجیه برای این مولكول وجود دارد. کليدواژگان: اوپتیسین؛ بافت‏های موشی؛ تكرارهای غنی از لوسین

	مقاله كوتاه: شیوع آنتی‏بادی ضد سیتومگالوویروس در زنان با سقط خودبه‏خودی در بیمارستان كوثر ایلام در سال 1386-1387 صص 39-43 چکيده مشاهده متن [PDF 206KB]
	هدف: ویروس سیتومگالوویروس انسانی مهم‏ترین عامل و ایجاد كننده طیف وسیعی از عفونت های ویروسی شایع در بزرگسالان است كه این عفونت ها معمولاً بدون علامت بالینی یا همراه با علایم غیراختصاصی هستند. با این وجود هنگامی كه زن باردار برای اولین بار با ویروس مواجه می شود، علاوه بر احتمال فعال شدن دوباره ویروس، خطر انتقال ویروس به جنین نیز در موارد نادر وجود دارد. قبلاً حضور آنتی‏بادی ویروس سیتومگالوویروس انسانی را در موارد ناهنجاری های جنینی و سقط های جنینی گزارش كرده اند و مطالعات متعددی در مورد ارتباط این ویروس با موارد اختلالات و سقط در مناطق مختلف ایران و جهان صورت گرفته است. با توجه به عدم وجود اطلاعات ثبت شده در مورد اپیدمیولوژی ویروس سیتومگال در استان ایلام، هدف از مطالعه حاضر تعیین میزان شیوع آنتی‏بادی‏های IgG و IgM علیه ویروس سیتومگالوویروس انسانی در جمعیت زنان با سقط خودبه‏خودی و بررسی ارتباط میزان شیوع این آنتی‏بادی‏ها با پارامترهای فردی و وضعیت اقتصادی- اجتماعی جمعیت مورد مطالعه در ایلام است. مواد و روش‏ها: نمونه های سرمی 42 بیمار با سابقه سقط جنین به‏عنوان گروه آزمایش، 30 نمونه زن باردار سالم و 30 زن غیرباردار به‏عنوان كنترل منفی جمع آوری و با آزمایش‏ های سرولوژی با استفاده از كیت تجاری الایزا، میزان شیوع آنتی‏بادی های اختصاصی IgM و IgG علیه ویروس سیتومگالوویروس انسانی در جمعیت مورد نظر بررسی شد. به‏منظور تجزیه و تحلیل نتایج آزمایش‏ها و داده‏های دموگرافیك و اطلاعات به‏دست آمده از برنامه آماری SPSS استفاده شد. نتایج: از 42 بیمار موردنظر 6 نفر (28/14 درصد) دارای IgG مثبت اختصاصی ویروس بودند و آنتی‏بادی IgM هم در 12 نفر (58/28 درصد) دیده شد. طبق یافته‏های این پژوهش مشخص شد، كه بین میزان شیوع آنتی‏بادی IgG و سن ارتباط معنی‏داری وجود دارد اما ارتباطی بین میزان شیوع IgM و سن بیماران یافت نشد. نتیجه‏گیری: نتایج مطالعه انجام شده در استان ایلام، شیوع بالای آنتی‏بادی IgM را نسبت به IgG در بین زنان باردار كه دچار سقط جنین خودبه‏خودی شده اند نشان داد. ارتباط بین سن وشیوع آنتی‏بادی IgG شبیه سایر تحقیقات مشابه در این زمینه بود. براساس یافته‏های این پژوهش پیشنهاد می‏شود كه از روش‏های حساس‏تر NAT برای بررسی ارتباط بین سیتومگالوویروس و سقط جنین استفاده شود. کليدواژگان: بارداری؛ سقط جنین؛ شیوع آنتی‏بادی؛ ویروس سیتومگالوویروس انسانی

	خاصیت آنتی اكسیدانی، سمیت سلولی، جهش‏زایی و ضد جهش‏زایی روغن اسانسی اسطوخدوس صص 45-58 چکيده مشاهده متن [PDF 236KB]
	هدف: گسترش روزافزون مصرف فرآورده‏های گیاهان دارویی در دنیا و تصور غلط عمومی از سالم و بی‏ضرر بودن آن‏ها لزوم بررسی این فرآورده‏ها را بیش از پیش می‏نماید. در این تحقیق روغن اسانسی اسطوخدوس كه در داخل كشور به‏صورت تجاری در داروخانه‏ها عرضه می‏شود، از دیدگاه فوق بررسی شده است. مواد و روش‏ها: در مطالعه حاضر فعالیت‏های ضد میكروبی، آنتی اكسیدانی، هماتولوژی و سیتوتوكسسیته اسانس اسطوخدوس آزمایش شد. نتایج: نمای حساسیتی میكروارگانیسم‏ها در برابر اسانس اسطوخدوس براساس حساس‏ترین به مقاوم‏ترین به‏ترتیب زیر بود: سودوموناس آئروژینوزا< استرپتوكوكوس فكالیس< كلبسیلا نمونیا< اشرشیاكلی< استافیلوكوكوس اورئوس خاصیت آنتی اكسیدانی اسانس با روش بتا- كاروتن‏زدایی انجام و نتایج آن‏ها با آنتی اكسیدان‏های صناعی استاندارد مقایسه شد. بازدارندگی پراكسیداسیون لیپید به‏وسیله اسانس اسطوخدوس كمتر از قدرت آنتی اكسیدان‏های سنتتیك بوتیلات هیدروكسی تولوئن و بوتیلات هیدروكسی آنیزول بود. مقدار اسانس لازم برای 50 درصد رادیكال‏زدایی DPPH اسانس اسطوخدوس، 56 میكروگرم در میلی‏لیتر بود. فنل كل اسانس خالص اسطوخدوس 43/85 میكروگرم گالیك اسید در هر میلی‏گرم بود. قدرت آنتی اكسیدانی احیای فریك در سرم خون موش‏هایی كه به‏مدت یك ماه و روزانه به میزان 100 میكرولیتر اسانس گاواژ شده بودند، به‏میزان 57/167 درصد افزایش نشان داد. تاثیرات درمانی نگران‏كننده در نتیجه تغذیه اسانس توسط موش‏ها در خون آن‏ها دیده شد. غلظت 50 درصد كشندگی اسانس اسطوخدوس بر علیه سلول‏های هلا و خون محیطی به‏ترتیب 26 و 21 میكروگرم در هر میلی‏لیتر ارزیابی شد. درصد جهش‏زایی و ضد جهش‏زایی غلظت‏های مختلف اسانس‏ها بر سویه‏های TA98 و TA100 باكتری سالمونلا تیفی‏موریوم در حضور و غیاب S9 تعیین شد. نتیجه‏گیری: نتایج نشان می‏دهد كه اسانس اسطوخدوس مورد مطالعه در این تحقیق نمی‏تواند بدون تعیین دوز مورد مصرف قرار گیرد. کليدواژگان: آنتی اكسیدان؛ اسطوخدوس؛ روغن‏های اسانسی؛ سیتوتوكسیسیته؛ ضد میكروبی

	ساخت نانوكامپوزیت كیتوزان/پلی‏وینیل الكل- نانولوله‏های كربنی برای ترمیم بافت عصبی صص 59-69 چکيده مشاهده متن [PDF 341KB]
	هدف: امروزه با پیشرفت‏های فراوانی كه در زمینه مهندسی بافت عصبی حاصل شده است، لزوم به‏كارگیری روش‏های نوین برای ساخت و به‏كارگیری موادی با ساختارهای تركیبی می‏تواند گامی مهم در راستای ترمیم ضایعات سیستم عصبی به‏شمار آید. در این مطالعه، نانوكامپوزیت‏های كیتوزان/پلی‏وینیل الكل- نانولوله‏های كربنی به‏عنوان داربست انتخاب شد. مواد و روش‏ها: برای تولید داربست‏های كیتوزان/پلی‏وینیل الكل- نانولوله‏های كربنی با ساختار و ریخت‏شناسی مناسب از روش الكتروریسی استفاده شد. از طیف‏سنجی رامان و میكروسكوپ الكترونی روبشی برای تعیین ساختار شیمیایی و فیزیكی داربست‏های الكتروریسی شده استفاده شد. سپس‮ میزان زیست‏سازگاری داربست‏ها توسط آزمون‏های زیستی MTT و قرمز خنثی بررسی شد. نتایج: نتایج كسب شده بیانگر آن است كه نانوكامپوزیت‏های كیتوزان/پلی‏وینیل الكل- نانولوله‏های كربنی دارای خصوصیات ساختاری و‮ ریختی مناسب برای رشد سلول‏های طبیعی مشتق از مغز انسان است. به دلیل زیست‏سازگاری مناسب داربست، سلول‏ها قادرند با حفظ ساختار طبیعی خود به‏خوبی‮ روی داربست‮ رشد كرده و از شرایط مطلوبی برخوردار باشند. نتیجه‏گیری: نانوكامپوزیت‏های كیتوزان/پلی‏وینیل الكل- نانولوله‏های كربنی به دلیل زیست‏سازگاری و خواص ساختاری مناسب، امكان رشد سلول‏های عصبی طبیعی مشتق از مغز انسان را فراهم می‏كند. کليدواژگان: الكتروریسی؛ مهندسی بافت عصبی؛ نانولوله‏های كربنی؛ پلی‏وینیل الكل؛ كیتوزان

	بیان، خالص‏سازی و بررسی فعالیت آنزیم آسپارتیل پروتئیناز ترشحی SAP2 كاندیدا آلبیكنس در سیستم مخمری پیكیا پاستوریس صص 71-83 چکيده مشاهده متن [PDF 360KB]
	هدف: آنزیم آسپارتیل پروتئیناز ترشحی (SAP2) كاندیدا آلبیكنس نقش محوری در اتصال، تهاجم و بیماری‏زایی این مخمر فرصت‏طلب دارد. هدف از این مطالعه كلون نمودن، بیان و بررسی خصوصیات بیوشیمیایی آنزیم SAP2 است. همچنین در این تحقیق برای اولین بار، از سیستم یوكاریوتی پیكیا پاستوریس برای بیان پروتئین نوتركیب SAP2 استفاده شد. مواد و روش‏ها: ژن Sap2 كاندیدا آلبیكنس با انتهاهای چسبان EcoR1 و SacII توسط PCR تكثیر و درون ناقل T/A ساب‏كلون شد. با استفاده از آغازگرهای عمومی توالی این ژن تعیین شد و سپس درون ناقل بیانی pGAPZαA قرار گرفت. سازه نوتركیب به درون مخمر پیكیا پاستوریس انتقال داده شد. ژن Sap2 طی پدیده نوتركیبی همولوگ درون ژنوم مخمری پیكیا پاستوریس داخل شد. پروتئین بیان شده به كمك روش وسترن بلاتینگ و با استفاده از آنتی‏بادی مونوكلونال بر علیه پروتئین SAP2 تایید شد. در نهایت پروتئین به‏دست آمده با كمك ستون كروماتوگرافی میل تركیبی Ni-NTA تخلیص و فعال بودن آنزیم تایید شد. نتایج: در این تحقیق تكثیر ژن Sap2 كاندیدا آلبیكنس و وارد نمودن آن درون ژنوم مخمر بیانی پیكیا پاستوریس با روش نوتركیبی همولوگ انجام شد. علاوه بر این، كلونی از مخمر را به‏دست آمد كه پروتئین نوتركیب SAP2 را به محیط ترشح می‏كرد. بالاترین بیان پس از طی زمان 96 ساعت در دمای 30 درجه سانتی‏گراد به‏دست آمد. نتیجه‏گیری: القای ژن Sap2 در مخمر پیكیا پاستوریس منجر به افزایش قدرت بیان انبوه این ژن نسبت به سیستم بیانی باكتریایی می‏شود. همچنین نیاز به تغییرات بعد از ترجمه و فعال نمودن آنزیم، به علت استفاده از سیستم بیانی یوكاریوتی، از بین می‏رود. برطبق یافته‏های تحقیق حاضر، آسپارتیل اسید پروتئیناز تخلیص شده در این تحقیق خود فعال بوده و قادر به تجزیه BSA به‏عنوان یك سوبسترا است. این پروتئین نوتركیب در pH اسیدی بیشترین فعالیت را دارد. کليدواژگان: پیكیا پاستوریس؛ كاندیدا آلبیكنس؛ كلونینگ Sap2

	مطالعه اثر تزریق همزمان اینترلوكین-15، GM-CSF در افزایش ایمنی‏زایی پلاسمید بیانی HIV-1-P24-Nef در مدل موش BALB/c صص 85-98 چکيده مشاهده متن [PDF 376KB]
	هدف: بیماری ایدز امروزه به‏عنوان یك مشكل جهانی مطرح است و تلاش فراوانی برای ساخت واكسن مؤثر ضد بیماری ایدز صورت گرفته اما بی‏نتیجه مانده است. DNA واكسن‏ها از جمله واكسن‏های نسل جدید است كه می‏تواند سیستم ایمنی را به‏خوبی تحریك نمایند با وجود این، یافته‏های اخیر نمایانگر ایمن‏زایی ضعیف این دسته از واكسن‏ها است و اعتقاد بر اینست كه این دسته از واكسن‏ها نیاز به عواملی چون ادجوانت‏ها دارد تا ایمنی‏زایی بیشتری كسب نماید. در این پژوهش DNA واكسن كاندید برای HIV-P24-Nef ساخته شده است و سپس با استفاده از ادجوانت‏های ژنی اینترلوكین-15 و GM-CSF پاسخ‏های ایمنی سلولی بررسی شده است. مواد و روش‏ها: در این پژوهش ساختار ژنی HIV-P24-Nef در ناقل بیانی یوكاریوتی ساخته شد و به‏عنوان ادجوانت از پلاسمیدهای بیانی اینترلوكین-15 و GM-CSF استفاده شد پس از تزریق واكسن كاندید به موش‏های BALB/c پاسخ‏های سیتوكینی، تكثیر لنفوسیت‏ها و سایتوتوكسیسیتی لنفوسیت‏ها بررسی شد. نتایج: یافته‏های حاضر نشان می‏دهد كه واكسن كاندید به‏طور معنی‏داری پاسخ‏های ایمنی سلولی را تحریك نموده است و استفاده از ادجوانت‏های ژنی اینترلوكین-15 و GM-CSF به‏صورت مجزا با واكسن كاندید، پاسخ‏های ایمنی سلولی را به‏طور معنی‏داری تقویت نموده است. تزریق همزمان ادجوانت‏های ژنی در حالتی‏كه نسبت دوز واكسن بیشتر از ادجوانت باشد پاسخ‏های ایمنی سلولی را به‏طور معنی‏داری افزایش می‏دهد. نتیجه‏گیری: توالی‏هایی كه در بررسی حاضر به‏عنوان واكسن كاندید انتخاب شد ایمنی‏زایی خوبی در مدل موشی از خود نشان داده است و تزریق همزمان ادجوانت‏های ژنی اینترلوكین-15 و GM-CSF موجب افزایش پاسخ ایمنی سلولی به DNA واكسن می‏شود. کليدواژگان: ایمنی‏زایی؛ موش BALB/c؛ پلاسمید بیانی HIV-1-P24-Nef؛ ژن GM-CSF؛ ژن اینترلوكین-15

تاريخ انتشار: 15/11/88
تلفن: 82883829 (021)

تاريخ درج در سايت: 2/12/88
شمار بازديدکنندگان اين شماره: 544

چاپ فهرست

ارسال فهرست به ديگران

نظر بدهيد

اشتراک نسخه چاپي

معرفی سايت به ديگران

گزارش اشکال در اطلاعات

اشتراک نشريات ديگر

جستجوی مطالب

کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:

آرشيو اين مجله

همه مجلات عضو

مجلات علمی مصوب

متن روزنامه های عضو

جستجوی پيشرفته